Biliyorum yarınlarım dünden farksız. Hayat mı bana küstü ben mi ona küstüm hatırlamıyorum ama, şu aralar fena dargınız...

alıntı...

Ays..

Kütüphane

Okuldaki asistan hocalık görevimin dışında, kütüphanede de çalışmaya başladım... kütüphaneye gelip beni gören öğrenciler hocam hocam derken millet şaşırıp bana baka kalıyor... sanırım heryerde beni görmekten başları dönecek s_S

hihihi Ays...

Aaarrrghhh

Beyinleri değil kıçları büyümüş bu insanların; sonra koltuk sevdası adı veriliyor birde bu duruma. Yahu ne koltuğu o göt ile nereye sığacaklar acaba!!!

Özledimmm

Yeni evinde daha mutlu ve mesuttur umarım, sonuçta veteriner profesörün pisisi oldu ama onu çokkk özlüyorum <3 <3 <3

Mia dan kalan hatıralar...

Love

Ays

Alarm !!!

Bu blog sahibi boyutlarını fazla zorlamış durumda... Alarm çanları çalıyor... Dün klasik bir hareketle pazartesi rejim yapayım dedim lakin elimdeki karbonhidrat diyetine uygun öğle yemeği yedik ve okuldan arkadaşımla akşam üstü ders çıkışı gittik Cadı ya (daha sonra cadıyı size tanıştıracağım söz). Şekerli ve arpalı içkilerden kaçarken şarapta karar kıldık, nede olsa sarabın kadehi 2 karbonhidrattı (=

Şarap ve yanında fazla miktarda yağlı peynirle sonumun tuvaletin içinde girmiş başımla sanırım daha fazla tarife ihtiyaç duymuyoruz O_o böööö tüm gece gözümü açamadım sonra....

Bugün salı rejimin ikinci günü benim öğünüm: 1,5 tabak mantı !!! sanırım Göksukdan ders almalıyım... ehem ehem Göksuk okuyorsan banada yardım et ltfnnn...

Peace

Ays...

Yedim, içtim, gezdim (=

Pirinç Han / Ulus / Ankara - Eylül 2011

 Cafe Des Cafe / Tunalı Hilmi cad. / Ankara -temmuz 2011

Istanbul Temmuz 2011

Ays & Mia

Bu blog sahibi artık biraz bloggglasın (= Ada hayatımıza geri döndük, gözüm biraz yaşlıydı gerçi... Minik pisim Miacıkla yollarımızı ayırdık malesef..

Adada karantina olduğu için tüm aşıları tam olsada buraya Miayı getirmem mümkün değildi (malesef 21 gün kaldıkları karantinada tüm bebişler sağlıksız kötü bakımsız şartlarda test hayvanları muamelesi görüyorlarmış çoğu bu durumdan kurtlamayıp ölüyorlarmış!) Bu nedenle el bebek gül bebek büyüttüğüm 4 buçuk aylık olan Miacığıma ev bulamadığım için en son gün ağlaya zırlaya hüngür hüngür veterinerimize yeni bir ev bulması için emanet ettim...

Sanırım hayatımdaki en kötü günlerden biriydi, yolda huzursuzlanan Miacık, veterinerde ben ağlayarak durumu anlatırken top gibi kıvrıldı yanıma titremeye başladı onu öpücükler yaşlar ve muhteşem bir ev bulması için dualarla zar zor bıraktım... =...(

Lakiiinnn 5 gün aradan sonra benim minik pisim ev bulmuş kendisine. Olay şöyle cereyan etmiş; veterinerimizin okuldan sınıf arkadaşı veteriner profesörün evinde Mia adında bir pisileri varmış fakat bu minik evden kaçmış ve; malesef köpekler parçalamış onu; ölmüş =( aradan geçen 1 hafta sonra bizim veterinere ziyarete geliyorlar Veee Miacığa bayıldıkları için alıyorlar (=

Ays <3 Mia